Πώς θ' αλλάξουμε τον κόσμο;

Παλεύω να ισορροπήσω κάθε μέρα μεταξύ αυτών που συμβαίνουν στον μικρόκοσμό μου και σε όσα συμβαίνουν γύρω μου. Άνθρωποι να κοιμούνται στο δρόμο, άνθρωποι να περιμένουν για μια δουλειά, άνθρωποι που εργάζονται να περιμένουν να πάρουν χρήματα δυο και τριών μηνών που έχουν καθυστερήσει, άνθρωποι να φοβούνται. Για το αύριο, πώς θα ξημερώσει; Θα κάνει κρύο, πώς θα ζεσταθεί το σπίτι; Πώς θα πληρωθούν οι φόροι, το σούπερ μάρκετ, το φροντιστήριο των παιδιών;

Είναι στιγμές που καρφώνω το βλέμμα μου στην τηλεόραση και σχεδόν δακρύζω μ΄αυτά που βλέπω. Όχι δεν είμαι τόσο ευαίσθητη αλλά υπάρχουν εικόνες που μας ξεπερνούν, όλους ακόμη κι εμάς που τις παρακολουθούμε από τον καναπέ μας! Κι είναι κι άλλες στιγμές που επίτηδες δεν ανοίγω καν την τηλεόραση ή αλλάζω κανάλι, γιατί δεν έχω το κουράγιο να δω μάνες να προσπαθούν να σώσουν τα παιδιά τους μέσα στο Αιγαίο και κάποια από αυτά να μην τα καταφέρνουν. Γιατί δεν αντέχω να βλέπω ηλικιωμένους στα ρεπορτάζ να λένε πως είναι ανήμποροι να τα βγάλουν πέρα με την πενιχρή σύνταξή τους. Γιατί δεν αντέχω να βλέπω πολιτικούς να υποδύονται πως νοιάζονται και προσπαθούν για μια καλύτερη ζωή στην πατρίδα μας και να έχω την πεποίθηση πως μόλις κλείνουν την πόρτα του σπιτιού τους βάζουν τα πόδια σε μια πολυθρόνα και λένε στη γυναίκα τους “εντάξει το κανόνισα κι αυτό, φέρε τώρα μια μπριζόλα να κάτσουμε να φάμε”. Είναι και που δεν έχει μπει ο ΦΠΑ 23% στο μοσχάρι, οπότε συμφέρει…ακόμη.

Πηγαίνω με τα παιδιά σε σπίτια φίλων για να παίξουν και οι μαμάδες, δεν συζητούν πια παρά για όλ΄αυτά. Κάνουν πολιτικές συζητήσεις, διαβάζουν, ενημερώνονται κι αν έτσι για να χαλαρώσουμε λίγο πάει η κουβέντα σε κανένα ρούχο, γίνεται ο διαγωνισμός “ποια το πήρε πιο φθηνά!” Έγιναν σπατάλες, ζήσαμε ζωή καταναλωτική με λεφτά που δεν είχαμε, αδιαφορήσαμε για την ίδια την ουσία της ζωής. Τα έχουμε πει αυτά μην τα επαναλαμβάνουμε, τώρα όμως τι κάνουμε;

Προσωπικά νιώθω ανήμπορη ν΄αλλάξω οτιδήποτε απ΄αυτά που συμβαίνουν. Κι ίσως κι εσείς νιώθετε το ίδιο, έχοντας χάσει κάθε πίστη σε όσους αποφασίζουν για τις τύχες μας. Μακάρι,τι να πω, να ήμουν πιο νέα; Πιο γενναία; Πιο εμπνευσμένη; Να μουν έτσι που να μπορούσα να βάλω ένα μικρό λιθαράκι σε μια αλλαγή.

Ίσως το καταφέρουν τα παιδιά μας. Μήπως τελικά όλες εμείς οι μανάδες βάλουμε το δικό μας λιθαράκι γι αυτή την αλλαγή; Έβλεπα τις προάλλες στο you tube, μια συνέντευξη της ποιήτριας Κατερίνας Αγγελάκη- Ρουκ. Κι ανέφερε  πως καμιά γυναίκα δεν έγινε Όμηρος ή Σαίξπηρ. Ίσως, είπε, γιατί μόνο μια γυναίκα μπορεί να φέρει στη ζωή έναν Όμηρο ή έναν Σαίξπηρ. Κι αν τελικά, προσθέτω εγώ, δεν είναι στο dna τους μια τέτοια πορεία (που μάλλον δύσκολο το βλέπω), από εμάς εξαρτάται να τα μεγαλώσουμε όπως τους αξίζει. Με αγάπη, αξίες, εκείνες τις ξεχασμένες που πιο πολύ από ποτέ τώρα τις έχουμε όλοι ανάγκη, με όραμα, με πίστη, με θάρρος να διεκδικούν, να μη “βολεύονται”. Να τα φέρουμε κοντά μας, να τους ανοίξουμε το δρόμο στα γράμματα, τις τέχνες, να τα “καλλιεργήσουμε”, να αναπτύξουμε την κριτική τους ικανότητα, ώστε να γνωρίσουν αυτά που εμείς μέχρι σήμερα δεν μάθαμε γιατί δεν ενδιαφερθήκαμε… Όλ΄ αυτά που χάσαμε κυνηγώντας όνειρα που τελικά δεν ήταν δικά μας. Να τους σπείρουμε ιδέες που θα τα κάνουν δυνατά, γνώσεις που κανένας δεν θα μπορεί να τους κλέψει κι έπειτα να τ΄αφήσουμε εντελώς ελεύθερα να ονειρευτούν αυτό που έχουν εκείνα ανάγκη, για να ζήσουν ευτυχισμένα!

ΥΓ: Αν οι παραπάνω γραμμές σας έπεσαν κάπως βαριές, συγχωρήστε με, από το επόμενο κιόλας post θα μιλάμε μόνο για όλα τα ωραία, αυτά που μας φτιάχνουν το κέφι και μας ανεβάζουν τη διάθεση. Τα δικά μας, τα γυναικεία, αλλά είχαμε καιρό να τα πούμε κι ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας αυτά που νιώθω.

Ελευθερία Γεωργάκαινα

Η Ελευθερία Γεωργάκαινα είναι δημοσιογράφος πολλά χρόνια τώρα. Είναι και μητέρα (εργαζόμενη) και σύζυγος και φίλη. Γράφει από τότε που θυμάται τον εαυτό της, τις σκέψεις και τα όνειρά της. Γι αυτό δημιούργησε το womannow.gr! Έχει δουλέψει για πολλά χρόνια στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και στα περιοδικά.

Της αρέσει να διαβάζει μυθιστορήματα και βιβλία ψυχολογίας, να πηγαίνει σινεμά και θέατρο, ν' ακούει μουσικές ethnic και jazz, να χορεύει, να μαγειρεύει για τους αγαπημένους της, να παίζει με τα παιδιά της, να κοιμάται αργά, να ταξιδεύει, λατρεύει το κόκκινο κραγιόν, το ημίφως, τον Salvador Dali, τις μαρέγκες, τη θάλασσα, την πόλη, τους ανθρώπους από τους οποίους μαθαίνει καινούργια πράγματα. Εδώ, μοιράζεται συναισθήματα, εικόνες κι εμπειρίες από την καθημερινότητά της! 

Aυτός είναι ο λογαρισμός της στο instagram αν θέλετε να την ακολουθήσετε!

WOMANNOW.GR LOVES...