Μια εξόρμηση με... ιστορία

Ήταν σχεδόν ξαφνική αυτή η εκδρομή. Λέω... σχεδόν γιατί πάντα είμαι έτοιμη για εκδρομές, ταξίδια. Ειδικά τώρα που τα παιδιά έχουν μεγαλώσει, τρελαίνομαι να τους γνωρίζω νέα μέρη, να βλέπουν, ν΄ακούν, να μαθαίνουν, ν΄ανοίγουν το βλέμμα και το μυαλό τους.

Έτσι λοιπόν μια κουβέντα του γιου μου για τη Σπάρτη ήταν η αφορμή, (βλέπετε στο σχολείο μαθαίνει για τον Πελοποννησιακό πόλεμο) για να κατηφορίσουμε στην Πελοπόννησο.

Πρώτη στάση ο Μυστράς! Αυτή η υπέροχη βυζαντινή καστροπολιτεία που σε μαγεύει, που σε κάνει να νιώσεις έστω για λίγο μέρος ενός τόσο μεγάλου πολιτισμού. Αναρωτιόμουν ανεβαίνοντας και κατεβαίνοντας τις εκκλησίες, θαυμάζοντας τις τοιχογραφίες και την αρχιτεκτονική, γιατί όταν ήμουν παιδί δεν αγαπούσα τη βυζαντινή ιστορία... Τη βρήκα την απάντηση! Γιατί στο σχολείο μένουμε στα ονόματα. Πόσοι αυτοκράτορες, πόσες ημερομηνίες και το ζητούμενο στο σχολείο μια ζωή να είναι αυτή η στείρα γνώση...

Αφού είδαμε το μεγαλύτερο μέρος του Μυστρά αποφασίσαμε να πάμε στο ξενοδοχείο. Είχαμε κλείσει ένα ξενοδοχείο πάνω στον Ταϋγετο. Η αλήθεια είναι ότι είχα τις επιφυλάξεις μου όταν μου το ανακοίνωσε ο άντρας μου, αλλά τον εμπιστεύτηκα (δεν είχα βέβαια και πολλές επιλογές, εκτός αν ήθελα ένα βράδυ μέσα στη Σπάρτη, που δεν φημίζεται και για την ομορφιά της). Φθάσαμε λοιπόν στο Ilaeria mountain resort. Πραγματικά υπέροχο. Όχι μόνο οι εγκαταστάσεις, που ήταν φιλικές για παιδιά και μεγάλους με παιδικές χαρές, πισίνα, εστιατόριο με βεράντα πάνω στο βουνό, καφέ με υπέροχες λιχουδιές κι επιτραπέζια παιχνίδια, αλλά και οι άνθρωποι. Ζεστοί, χαμογελαστοί, σε σκλάβωναν πραγματικά με την ευγένειά τους. Το δωμάτιο ή μάλλον το σπιτάκι, προσεγμένο στην λεπτομέρεια. Μάλιστα η τηλεόραση είχε και Nova, πράγμα όχι τόσο συνηθισμένο αλλά τόσο σωτήριο όταν έχεις παιδιά που ξυπνούν στις 7 το πρωί!

Την επομένη, αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το σπήλαιο του Δηρού. Αν δεν το έχετε δει, βάλτε το στο πρόγραμμα. Πρόκειται για μια εμπειρία που θα σας μείνει αξέχαστη. Με βαρκούλα μέσα στο πιο μεγάλο και πιο όμορφο λίμναιο σπήλαιο σταλακτιτών σε ολόκληρο τον κόσμο, 250 μέτρα κάτω από τη γη.

Επόμενη στάση στην Αρεόπολη με τους πύργους και τ΄αρχοντικά κι έπειτα Γερολιμένας για να καταλήξουμε στο παραμυθένιο Γύθειο για θαλασσινά και ψάρια στην ταβέρνα "90 μοίρες". Τι γαρίδες, τι μπαρμπούνια, τι καραβιδόψυχες και οι ωραιότερες πατάτες τηγανιτές που μόνο καλοκαίρι τρως ανάλογης ποιότητας...

Πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα κι ένιωθα τόσο γεμάτη! Είχαμε δει, είχαμε μοιραστεί μεταξύ μας τόσες όμορφες εικόνες, είχαμε χαλαρώσει, είχαμε ξεφύγει από την καθημερινότητα χωρίς τελικά να κάνουμε ένα μακρινό ταξίδι. Τελικά μια απόφαση είναι, απλώς  να πεις πως θες ν΄ανακαλύψεις τις ομορφιές της Ελλάδας. Και τώρα μάλιστα το καλοκαίρι, θα έχω ακόμη περισσότερα να σας πω...

WOMANNOW.GR LOVES...