10 χρόνια μαζί

Ήταν πριν από 10 χρόνια! Ήμουν 10 χρόνια μικρότερη, ήμουν -αν όχι 10 πάντως σίγουρα- 5 κιλά πιο αδύνατη, είχα το βλέμμα και τη σιγουριά της νεότητας. Όχι της άγουρης, αλλά αυτής που νομίζεις πως έχεις δει πολλά, αν όχι όλα, έχεις πάρει πια το δρόμο σου επαγγελματικά κι ανηφορίζεις. Έχεις πια τους κολλητούς σου, τους φίλους σου, τους γνωστούς σου, θεωρείς πως δεν θα κάνεις άλλους και ξέρεις πλέον αν θέλεις να κάνεις οικογένεια, να παντρευτείς, να νοικοκυρευτείς ή αν θες να συνεχίσεις να περνάς τα βράδια σου με μεγάλες παρέες γελώντας και κάποιες μέρες να κάθεσαι στο εργένικο σπίτι σου να ακούς τις μουσικές σου, να βλέπεις ταινίες και να κάνεις ό,τι θέλεις χωρίς να δίνεις λογαριασμό σε κανέναν.

Εκείνο το βράδυ πήγαμε να φάμε. Μιλούσαμε με τις ώρες, δεν κατάλαβα πότε πήγε 2 το πρωί. Το φαγητό ήταν υπέροχο, αλλά δεν θυμάμαι να το δοκίμασα. Κάποια στιγμή μιλήσαμε για το πώς βλέπει ο καθένας τον γάμο. Το ξεκαθάρισα για να είμαι εντάξει. Δεν θέλω να παντρευτώ, να κλειστώ σ΄ένα σπίτι. Θέλω να ταξιδέψω, θέλω να βγαίνω, να διασκεδάζω, θέλω να είμαι με τους φίλους μου, θέλω να είμαι ελεύθερη. Το βλέμμα του ήταν ψύχραιμο, ίσως του άρεσαν αυτά που είπα, αλλά ούτως ή άλλως λίγες μέρες γνωριζόμασταν, τι σημασία είχε αυτή η κουβέντα;

Με πήγε στο αυτοκίνητο. Έσκυψε να με φιλήσει. Τον απώθησα. Ένιωσα άβολα εκεί, μέσα στη μέση του δρόμου, αλλά ένιωσα χειρότερα όταν κατάλαβα πως μπορεί να αισθάνθηκε πως τον είχα απορρίψει. Γιατί μου άρεσε. Του πρότεινα να συνεχίσουμε τη βραδιά μας αλλού. Απτόητος και με χαμόγελο, συμφώνησε. Βρήκαμε ένα μπαράκι κοντά και πίνοντας ένα ποτό, μιλήσαμε για τις ζωές μας.

Με πήγε σπίτι μου. Το αυτοκίνητό του το άφησε έξω από το μπαρ. Έσκυψε να με φιλήσει. Τον φίλησα. Ένιωσα  "δεμένη" μαζί του. Με καληνύχτισε και υποσχέθηκε πως θα τα πούμε το πρωί. Από την επόμενη μέρα, μείναμε μαζί. Λίγους μήνες αργότερα, μου πρότεινε να παντρευτούμε. "Τώρα περνάμε καλά, όμως σε λίγο καιρό, σε λίγα χρόνια θα είμαστε όπως τώρα;", τον ρώτησα. "Θα είμαστε ακόμη καλύτερα", μου απάντησε με μεγάλη σιγουριά. Ήθελα να τον πιστέψω και μ΄άρεσε ο παρορμητισμός του, που ευχόμουν βέβαια να μας βγει σε καλό. Ήθελα να κάνω και μια τρέλα στη ζωή μου. Μια μεγάλη τρέλα! Παντρευτήκαμε σχεδόν αμέσως.

Πέρασαν 10 χρόνια! Είμαι 10 χρόνια μεγαλύτερη, η δίαιτά μου έχει αποδώσει (5 κιλά έμειναν ακόμη). Έχω βλέμμα ανήσυχο, γιατί ξέρω πως μπορεί να έχω δει πολλά, αλλά δεν είναι τίποτα μπροστά σε αυτά που έρχονται,τα  ενδιαφέροντα και καταπληκτικά. Άλλαξα δρόμο επαγγελματικά και μπορεί να ξαναλλάξω κι άλλες φορές. Μπορεί να ξαναβρεθώ στα ίδια μέρη και ξανά ν΄ανηφορίσω. Έχω τους κολλητούς μου, τους φίλους και τους γνωστούς μου αλλά αυτά τα 10 χρόνια συνάντησα υπέροχους ανθρώπους που μερικοί έμειναν στη ζωή μου και συνδεθήκαμε πολύ στενά.

Πέρασαν 10 χρόνια! Παντρεύτηκα, ποτέ δεν κλείστηκα στο σπίτι. Έκανα τα ωραιότερα και περισσότερα ταξίδια της ζωής μου, βγήκα, διασκέδασα, ήμουν με τους φίλους μου και ήμουν ελεύθερη. Γιατί ο άνθρωπος που παντρεύτηκα, σίγουρος για τον εαυτό του, με αγάπησε γι αυτό που είμαι, δεν θέλησε ποτέ να με αλλάξει. Κι όμως με άλλαξε. Με έκανε καλύτερη, πιο υπομονετική, πιο τρυφερή (εντάξει δεν έσπασαν και τα κοντέρ τρυφερότητας), με έκανε να τον πιστέψω και τον άφησα να μου κρατήσει το χέρι σ΄ένα δρόμο που μαζί αποφασίσαμε να πάρουμε. Με έμαθε ν΄αγαπήσω όπως δεν το είχα φανταστεί ποτέ. Γιατί μου έκανε τα ωραιότερα δώρα του κόσμου, με έκανε μητέρα! Και με άφησε να νιώθω ελεύθερη!

Πότε πέρασαν 10 χρόνια;

ΥΓ: Θέμη σ΄ευχαριστώ, αλήθεια έλεγες, τώρα είμαστε ακόμη καλύτερα από πριν...

 

Ελευθερία Γεωργάκαινα

Η Ελευθερία Γεωργάκαινα είναι δημοσιογράφος πολλά χρόνια τώρα. Είναι και μητέρα (εργαζόμενη) και σύζυγος και φίλη. Γράφει από τότε που θυμάται τον εαυτό της, τις σκέψεις και τα όνειρά της. Γι αυτό δημιούργησε το womannow.gr! Έχει δουλέψει για πολλά χρόνια στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και στα περιοδικά.

Της αρέσει να διαβάζει μυθιστορήματα και βιβλία ψυχολογίας, να πηγαίνει σινεμά και θέατρο, ν' ακούει μουσικές ethnic και jazz, να χορεύει, να μαγειρεύει για τους αγαπημένους της, να παίζει με τα παιδιά της, να κοιμάται αργά, να ταξιδεύει, λατρεύει το κόκκινο κραγιόν, το ημίφως, τον Salvador Dali, τις μαρέγκες, τη θάλασσα, την πόλη, τους ανθρώπους από τους οποίους μαθαίνει καινούργια πράγματα. Εδώ, μοιράζεται συναισθήματα, εικόνες κι εμπειρίες από την καθημερινότητά της! 

Aυτός είναι ο λογαρισμός της στο instagram αν θέλετε να την ακολουθήσετε!

WOMANNOW.GR LOVES...