Πώς θα γίνουμε οι γονείς που χρειάζονται τα παιδιά μας;

Πώς θα γίνουμε οι γονείς που χρειάζονται τα παιδιά μας;

Δεν θα έπρεπε να είναι απλό το να είσαι γονιός; Για όλα τα ζωικά είδη δεν φαίνεται καθόλου δύσκολο! Καμιά γάτα δε αναρωτιέται αν είναι καλή μαμά. Και δεν αναρωτιέται, επειδή δεν γίνεται αυτό, να μην είναι δηλαδή καλή μαμά. Σκεφτείτε λιγάκι αυτό, δεν υπάρχει κακή γάτα- μαμά. Είναι ρυθμισμένη, να δίνει στο παιδί της αυτό που χρειάζεται. Τι συμβαίνει λοιπόν με μας, και δυσκολευόμαστε σε έναν ρόλο που είναι  φυσικός για όλα τα άλλα είδη;

Ας αφήσουμε λιγάκι στην άκρη το τι μπορεί να συμβαίνει, και ας σταθούμε πρώτα στο ερώτημα, τι χρειάζεται πραγματικά ένα παιδί.

Τα παιδιά χρειάζονται μόνο, να ανταποκρινόμαστε κατάλληλα στις ανάγκες τους. Είτε αυτές είναι οι ανάγκες της στιγμής, είτε είναι ανάγκες αναπτυξιακές.

Μπορεί να ξέρετε, ή να έχετε διαβάσει σχετικά με αυτό, ότι ένα παιδί χρειάζεται αγάπη, τρυφερότητα, προστασία, ασφάλεια, αποδοχή, ακόμα και όρια, λένε κάποιοι. Όμως η αλήθεια είναι, ότι χρειάζονται μόνο ένα πράγμα, και όλα τα παραπάνω και όσα ακόμα θα προσθέτατε στον κατάλογο, προέρχονται από αυτό.Τα παιδιά χρειάζονται μόνο, να ανταποκρινόμαστε κατάλληλα στις ανάγκες τους. Είτε αυτές είναι οι ανάγκες της στιγμής, είτε είναι ανάγκες αναπτυξιακές.

Ποιες είναι οι ανάγκες της στιγμής;

Ανάγκες της στιγμής είναι να απαντάμε σε αυτό που νιώθει και σκέφτεται το παιδί στο τώρα. Ένα παιδί που φωνάζει, επειδή απογοητεύτηκε και ματαιώθηκε από κάτι που ήθελε ή προσδοκούσε να συμβεί (δεν μπορούμε να μείνουμε παραπάνω για παιχνίδι πχ.) είναι ένα παιδί που σκέφτεται ότι αυτό είναι άδικο, και θυμώνει. Και η κατάλληλη αντίδραση από μας, είναι μόνο μία, να βρούμε αυτό που χρειάζεται, και να του το δώσουμε. Τι χρειάζεται; Δικαίωση. Και ανακούφιση. “Έχεις δίκιο”, λοιπόν, είναι αυτό που χρειάζεται να πούμε. Και όχι “μη φωνάζεις”, “είσαι κακό παιδί”, “δε θα ξαναέρθουμε”.

Ποιες είναι οι αναπτυξιακές ανάγκες;

Ανάγκες αναπτυξιακές από την άλλη μεριά, είναι το να μπορέσει να συνδεθεί και να αναπτύξει ασφαλή δεσμό μαζί μας, τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Και αργότερα, να νιώσει την ικανοποίηση ότι τα καταφέρνει, ότι γίνεται αυτόνομο, ότι δημιουργεί δεσμούς και με τους άλλους. Ανταποκρινόμαστε, όταν παρέχουμε στο παιδί ό,τι χρειάζεται σύμφωνα με την ηλικία του, και δεν το πιέζουμε να κάνει κάτι για το οποίο δεν είναι ώριμο ακόμα, ούτε το κρατάμε πίσω όταν είναι ήδη έτοιμο να περάσει στο επόμενο στάδιο.

Για σκεφτείτε το λίγο, έτσι το κάνει και η γάτα. Όταν το γατάκι απογοητεύεται και χρειάζεται ανακούφιση, το γλείφει. Όταν το γατάκι είναι έτοιμο να βγει στο δρόμο μόνο του, αποσύρεται και το αφήνει να το κάνει, χωρίς να του φωνάζει, "μη" και να γραπώνεται από πάνω του.

Τι μας εμποδίζει;

Ας δούμε τώρα, τι μπορεί να μας εμποδίζει να ανταποκριθούμε κατάλληλα στις ανάγκες των παιδιών. Ίσως να είναι λίγο πολύπλοκο και να προέρχεται από τον τρόπο με τον οποίο εμείς μεγαλώσαμε. Πράγματα που μπορεί να μας εμποδίζουν: η πεποίθηση που έχουμε, ότι πρέπει να τα διδάξουμε “το σωστό”. Η έμφαση που δίνει η κοινωνία στη συμπεριφορά. Το άγχος για το τι θα πουν άλλοι, σχετικά με το τι γονείς είμαστε. Το να βλέπουμε τα παιδιά ως προεκτάσεις του εαυτού μας. Μπορεί να μας εμποδίζουν ακόμα, οι αναπαραστάσεις που έχουμε μέσα μας για το τι είναι το καλό παίδι, και τι είναι ο καλός γονιός, και πώς πρέπει να είναι η σχέση μεταξύ τους. Αλλά με κάτι τέτοια βεβαίως, δεν έχει να παλέψει καμία... γάτα- μαμά.

Πάντως το πρόβλημα παραμένει: κάτι μας εμποδίζει να γίνουμε οι γονείς που χρειάζονται τα παιδιά μας.

Από την άλλη, είμαστε και άνθρωποι. Και αν κάτι διαφοροποιεί, τους ανθρώπους, και μας δίνει τη δυνατότητα να γίνουμε καλύτεροι από μια γάτα- μαμά, είναι η ικανότητά μας να αλλάζουμε και να παίρνουμε στα χέρια μας τη ζωή μας, και τη σχέση με τα παιδιά μας.

Ακολουθήστε το womannow.gr στο Instagram γιατί οι εικόνες... έχουν τη δική τους ιστορία για εμάς!

Για να μας ακολουθήσετε στο facebook κάντε κλικ εδώ

PHOTO Juan Cruz Mountford via unsplash

Ειρήνη Γεωργίου

Η Ειρήνη Γεωργίου είναι ψυχοθεραπεύτρια. Σπούδασε φιλοσοφία, παιδαγωγική και ψυχολογία στα πανεπιστήμια της Αθήνας (ΕΚΠΑ) και του Παρισιού (Paris XII- Val de Marne) και πήρε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα από το ΑΠΘ στη συστηματική φιλοσοφία. Μετεκπαιδεύτηκε στην κλινική ψυχολογία στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, και στην ψυχοθεραπεία Gestalt από το Gestalt Foundation. Έχει εκπαιδευτεί επίσης στην διαχείριση άγχους από το British Stress Consultancy, και στις διατροφικές διαταραχές από το Ελληνικό Κέντρο Διατροφικών Διαταραχών.

Αυτό τον καιρό συντονίζει βιωματικές ομάδες (διαχείριση άγχους, ομάδα γονέων, ομάδα ενδυνάμωσης εφήβων) στο Ίδρυμα Θεοχαράκη καθώς και τη βιωματική ομάδα “τι συμβαίνει με τις σχέσεις”, στο προσωπικό της γραφείο στην Κηφισιά.

Για περισσότερες πληροφορίες κάντε κλικ εδώ

WOMANNOW.GR LOVES...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ