Πώς δεν θ΄αφήσεις κανένα να σε κάνει να νιώσεις άσχημα

Πώς δεν θ΄αφήσεις κανένα να σε κάνει να νιώσεις άσχημα

Αφήνουμε την παιδική μας ηλικία, και αφήνουμε πίσω μας τον κόσμο των παραμυθιών, τους στοιχειωμένους πύργους, μαγεμένα μήλα, τα φιλιά που ανασταίνουν, τις κατάρες, τις μάγισσες, τις νεράιδες και τα ραβδάκια τους. Είναι ένας όμορφος κόσμος, επειδή τα παραμύθια μας λένε, όχι μόνο, ότι όλα είναι δυνατά, αλλά ότι ο ήρωας είναι αυτός που μπορεί να τα κάνει να συμβούν.

Κανονικά όμως, μεγαλώνουμε. Κάποια στιγμή αντιλαμβανόμαστε, ότι αυτό δε μπορεί να είναι αλήθεια. Ο ήρωας δεν είναι παντοδύναμος. Ο ήρωας δε μπορεί να σώσει, να αναστήσει, να ελέγξει την πραγματικότητα για κανέναν άλλο άνθρωπο. Ο ήρωας μπορεί να ελέγξει, να ορίσει, να επιλέξει, μόνο τις σκέψεις, τα σύναισθήματα και τις αντιδράσεις του. Μερικοί πράγματι, μεγαλώνουμε.

Μερικοί όμως, παραμένουμε μέσα στον μαγικό κόσμο σκέψης. Μαγικός γίνεται ο κόσμος μας, όταν βλέπουμε τον εαυτό μας ως παντοδύναμο ήρωα. Όταν νομίζουμε ότι έχουμε δύναμη πάνω στις διαθέσεις, στις πράξεις, στα συναισθήματα των άλλων. Όταν νομίζουμε ότι μπορούμε “να κάνουμε” τον άλλο να νιώσει ή να κάνει ό,τι θέλουμε.

Μπορεί να το πιστεύουμε αυτό, επειδή μεγαλώσαμε ως παιδιά, σε ένα τέτοιο περιβάλλον: Ίσως υπήρχε ένα “τέρας” μέσα σε αυτό το κάστρο της παιδικής μας ηλικίας, που έλεγε συχνά, πυκνά “κοίτα τι με έκανες να κάνω”, όταν έχανε τον αυτοελεγχό του και ξεσπούσε με τρόπους που δεν έπρεπε. Ίσως υπήρχε μια “μάγισσα” που έλεγε, “εσύ φταις”, κάθε φορά που κάτι πήγαινε στραβά. Έτσι μάθαμε από νωρίς ότι έχουμε μια μυστήρια δύναμη, ότι μπορούμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά ακόμα και των πιο δυνατών, των μεγάλων. Ότι είμαστε υπεύθυνοι για τη συμπεριφορά τους.

Κανείς δε μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε άσχημα, αν δεν του παραχωρήσετε εσείς, αυτή τη δύναμη.

Αλλά μάθαμε και κάτι άλλο: αυτού του είδους η δύναμη που μας απέδιδαν, ήταν συχνά καταστροφική. Γινόμασταν η αιτία, να αισθανθεί ο άλλος άσχημα. Εξαιτίας μας μπορούσε να στεναχωρεθεί, να θυμώσει, να λυπηθεί, να απογοητευτεί. Αυτό ήταν ακόμα χειρότερο. Η δύναμή μας, ήταν λοιπόν κακιά. Και κάπως έτσι, μετακομίζαμε στο παλάτι των ενοχών.

Επειδή λοιπόν, είμαστε κάτω από μάγια, θα κουνίσω το μαγικό μου ραβδάκι κι εγώ, θα μετρήσω μέχρι το τρία, και στο τρία μπορούμε να πετάξουμε από πάνω μας τη χρυσόσκονη που λέει: οι άλλοι είναι υπεύθυνοι για το τι αισθάνεται, πράττει, σκέφτεται ένας άνθρωπος.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: ΕΣΥ ΠΟΣΟ ΚΑΛΗ ΜΑΜΑ ΕΙΣΑΙ;

Δοκιμάζουμε να το πούμε πρώτα για τον εαυτό σας. Όταν πιστεύουμε, ότι οι άλλοι μας χειρίζονται, ότι μας κάνουν ό,τι θέλουν, ότι μας κάνουν να νιώθουμε άσχημα ή όμορφα, δοκιμάζουμε να πούμε μια πραγματικά μαγική φράση: “Εγώ σου δίνω τη δύναμη να με κάνεις να νιώθω έτσι”. Πώς αισθάνεστε, όταν το λέτε; Μπορείτε να βρείτε πώς το κάνετε, πώς το πετυχαίνετε αυτό; Πώς δίνετε τη δύναμη, στον άλλον;

Κανείς δε μπορεί να σας κάνει να αισθανθείτε κάτι, αν δεν του παραχωρήσετε εσείς, αυτή τη δύναμη. Και σε κανέναν δε μπορείτε να προκαλέσετε κανένα συναίσθημα, καμία αντίδραση, αν δεν επιλέξει εκείνος να νιώσει, να σκεφτεί, ή να συμπεριφερθεί έτσι. Μόλις το αποδεχτείτε αυτό, θα πάρετε πίσω την πραγματική μας δύναμη. Αυτή που έχετε πάνω στον εαυτό μας, όχι πάνω στους άλλους.

Πώς δεν θ΄αφήσεις κανένα να σε κάνει να νιώσεις άσχημα

Άσκηση: Μπορείτε να κάνετε την παρακάτω άσκηση, που θα σας βοηθήσει να πάρετε την ευθύνη των συναισθημάτων σας:

Βήμα πρώτο:

  • Συγκεντρωθείτε για λίγο στη ροή των συναισθήμάτων σας. Αποκτήστε επίγνωση όσων έρχονται, όσων εμφανίζονται. Μπορεί να παίρνετε πληροφορίες για το τι νιώθετε, από το πώς είναι το σώμα σας (σφιγμένο, χαλαρό, πονάει κάπου, κτλ.)

Βήμα δεύτερο:

  • Δοκιμάστε να ονομάσετε το συναίσθημα. Για παράδειγμα, “τώρα νιώθω… (κουρασμένος, αγχωμένη, θυμωμένος, χαρούμενη)”

Βήμα τρίτο:

  • Συμπληρώστε τη φράση, ως εξής:”…και είμαι υπεύθυνος/η γι αυτό’. Για παράδειγμα, “τώρα νιώθω λυπημένη, και είμαι υπεύθυνη γι αυτό”.
  • Επαναλάβετε όσες φορές μπορείτε, με όποιο συναίσθημα αναδύεται.
  • Αποδέχεστε την ευθύνη των συναισθημάτων σας; Αν όχι, δώστε λίγο χώρο στις αντιρήσεις σας. Ακούστε τις.
  • Αποδεχτείτε τώρα, την ευθύνη των αντιρρήσεών σας. Δοκιμάστε το. Δεν είναι εύκολο, αλλά είναι απελευθερωτικό. Κάντε μικρά βηματάκια τη φορά, μέχρι εκεί που μπορείτε. Επαναλάβετε όταν, και όσο μπορείτε.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ: 7 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΙΔΙΚΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΙΣΤΙΑ

Photo- Toa Heftiba via unsplash

Μπες στη μεγάλη παρέα του womannow.gr για να παίρνεις ιδέες κι απαντήσεις γι αυτά που σε ενδιαφέρουν. Κάνε like στη σελίδα μας στο facebook κι ακολούθησέ μας στο Instagram κι εμείς σου ετοιμάζουμε υπέροχα θέματα και πολλές εκπλήξεις

Ειρήνη Γεωργίου

Η Ειρήνη Γεωργίου είναι ψυχοθεραπεύτρια. Σπούδασε φιλοσοφία, παιδαγωγική και ψυχολογία στα πανεπιστήμια της Αθήνας (ΕΚΠΑ) και του Παρισιού (Paris XII- Val de Marne) και πήρε το μεταπτυχιακό της δίπλωμα από το ΑΠΘ στη συστηματική φιλοσοφία. Μετεκπαιδεύτηκε στην κλινική ψυχολογία στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, και στην ψυχοθεραπεία Gestalt από το Gestalt Foundation. Έχει εκπαιδευτεί επίσης στην διαχείριση άγχους από το British Stress Consultancy, και στις διατροφικές διαταραχές από το Ελληνικό Κέντρο Διατροφικών Διαταραχών.

Αυτό τον καιρό συντονίζει βιωματικές ομάδες (διαχείριση άγχους, ομάδα γονέων, ομάδα ενδυνάμωσης εφήβων) στο Ίδρυμα Θεοχαράκη καθώς και τη βιωματική ομάδα “τι συμβαίνει με τις σχέσεις”, στο προσωπικό της γραφείο στην Κηφισιά.

Για περισσότερες πληροφορίες κάντε κλικ εδώ

WOMANNOW.GR LOVES...

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ